Archive for Xaneiro, 2004

virus , ¿qué e iso?

Xoves, Xaneiro 29th, 2004

Cada vez que nos medios falan de virus eu vexo un pais atrasado que vive nun soño de metracilato e radios kitch amarelas.

Existe un centro de alerta temprana para os virus, pagado con fondos públicos.
E todo isto e mintira.
E MINTIRA. NON EXISTE INDA NENGUN VIRUS QUE ATAQUE A TÓDOLOS EQUIPOS. SO A UN 3 % DE TÓDOLOS TIPOS DE SISTEMAS OPERATIVOS.

Terían que dimitir tódolos responsables dos medios: televisión, radio, prensa, etc que seguen a falar de ataque xeralizado do virus de turno. ISO E MINTIRA.
¿E logo?

Porque esos virus dos que falan so afectan a un sistema operativo.
Podemos instalar nos equipos informáticos unha chea de sistemas operativos, e tan so un, toda a familia de windows, da empresa estadounidense microsoft, cede ante tales virus.
Direi máis, a maior parte das veces son virus que se extenden polo correo electrónico, e non so requiren o uso do windows, precisan específicamente dun programa de correo da mesma empresa para que este se extenda. Se utilizamos calquer outra alternativa este non se espallará.
E mentres, no telexornal falan de virus. Chamase tal, e é moi perigoso, e transmitese por tal, e o que seña.
Eu utilizo para traballar o Mac OS X, o Mac OS e diferentes versións de linux. Todos estes sistemas operativos, quedan o marxe dos virus. Cando un destes virus chega o seu sistema, e como cando un ruso falalle ruso a un arxentino. Xa poden vi-los virus que veñan, que o sistema non lle pasará nada.
¿Por qué a administración pública segue a utilizas sistemas operativos que son sensibles os virus cando hay xa 30 anos que temos sistemas operativos que son inmunes a eles? Descoñezoo, e isto e de interése pública (da igual cal seña nosa profesión), dado que estamos falando de recursos de todos. Dame igual que unha empresa privada fale o que queira dos virus, e seu problema se quere investir en tecnoloxías enfermizas, pero o feito que dende o eido público se gasten cartos de todos en pagar antivirus, e en perder horas e recursos desinfectando virus, da que pensar.

Se como dicia, queremos instalar un sistema operativo inmune os virus, temos moitas opcións entre calquera dos sabores de linux ou BSD. Isto na plataforma intel (i386), na mac (powerpc), tódolos sistemas que temos a nosa disposición, xa son de por sí inmunes.

Se por puro masoquismo, ou por motivos de traballo, alguen precisa de seguir utilizando calquer tipo de windows, recomendo encarecidamente utilizar calquer programa xestor de correo que non seña o que trae de serie. Proxectos de código aberto como o Mozilla, integran un xestor de correo electrónico. Dentro da sua familia, tamén podemos recurrir a thunderbird. Ambolos dous proxectos, sen ter que pagar un peso . Sen ter que , legalmente, pagar un peso.

Iso sí, todo cambio ten un precio, e a proxima vez que fales cos compañeiros ou amigos, acabouse o tema dos virus. Para non caer no aburrimento, eu recomendo a fotografía, tanto no eido da creacción coma no seu estudio ou coleccionismo. Podemos comezar por revisar a obra de Helmut Newton (finado en xaneiro de 2004 o chocar co seu cadillac contra un hotel de Hollywood de Califormia -temos unha chea de pobos que se chaman Hollywood, coma unha vila preto de Belfast-), Ansel Adams, ou no eido galego, temos unha chea de creadores, coma Manuel Ferrol (que deixounos o ano pasado), Xulio Villarino (adicado a reportaxe e o documentalismo), ou tamén eu (sintoo, a miña obra inda non está en liña, en casa de ferreiro…).

Comments:|Comentarios
opaco on 30/01/2004
…espeto de pau?

Sen nome on 01/02/2004
Estou dacordo contigo. PD: acabo de descubri a túa bitácora. Está bastante ben. Noraboa.

ascárida on 02/02/2004
Home, decir que hay sistemas inmunes ós virus…

RyT from Debian GNU/Linux on 16/04/2004
O 90% da poboación cré que Windows é un estándar. Polo tanto os virus tamén son estándar.

A terra puta

Venres, Xaneiro 23rd, 2004

Estamos matando a terra.
Parecemos xa non vivir dela, senon acabar con ela.
Mata a terra antes que che mate a ti.
Máis o final matarémonos nos.
Que foi da central de As Pontes. Seica morreu a xeración sulfúrica, que agora nada di. Seica estamos todos mortos xa.
Seica.
Seica non.

Seica teremos que comezar a espalla-la nosa realidade.
Seica haberá que poñelo en tódalas linguas do mundo.
A nosa terra non e millor, nin máis fermosa , nen máis puta.
E terra. E parte deste planeta, logo planeta e tamén, logo non poderan dicirnos que e normal acabar cunha parte do planeta para que outra parte…..para que outra parte, non sobreviva, senon que sega a ser asfalto.
A terra puta.
Putos todos. Eu puta, ti puta, puta terra., puta todo.
Por que cada vez que falo da miña terra na miña lingua, outras persoas, na miña linguan din que e normal a terra puta.
Será porque non falamos na mesma lingua.
Terei que utilizar outra, para que xente de aquí e de acolá vexa a nosa terra con outros ollos.
A terra puta.
Escribirei sobre iso, pero non conservarei o referente da lingua. Non será the fucking land, será a terra puta.
Para que un dia poida voltar a falar dela na miña lingua.
Para que un dia, poida voltar a ser terra.

¿compilar ou binarios?

Xoves, Xaneiro 15th, 2004

terminal

Binarios versus código.

¿Compilar ou cliclí?
Non e unha decisión fácil.
Agora teño posto no servidor o MacOS X (10.2.8), logo de dar por imposible atopa-lo xeito de facerlle funcionar únha webcam con linux, cun demo e sen as X. Non son James Duncan

dous paréntesis

1: ¿por qué se moitas das cámaras ip de hoxe en dia teñen coma software o kernel de linux, o apache , os drivers e pouco máis, eu non atopo ninguen que me resposte como podo facer iso mesmo nun equipo normal baixo linux? o outro dicia que o amor está no aire, eu digo que o que está no aire son os drivers para linux dunha webcam. E claro, sen X, que a gracia do servidor e te-lo Seat supermirafiori no chasis.

2: ¿Por qué non hay cámaras web da televisión galega en toda a costa de Lugo?
ben, iso se exceptuamos a miña

Iso, que o bo de un sistema coma o 10.2, e que engancha moito iso de ter paquetes xa preparados para poñe-lo mysql, ou outros.
O malo e que a metade das veces non funciona, e non rinde coma quixera.

Para iso, tiro de fink , que é a metadona ideal cando ves do Debian. Un dpkg, para entendernos. Fai uns dias deixei compilando todo.
Agardei
Agardei
Agardei.
Unha hora, duas tres.
Funme a revelar un tri-x de 35mm.
Cando voltei do laboratorio, isto seguia igual.
E rematou
O millor e que non funcionaba.
Asi que rematas con cara de dicir, millor a mao. Nin binarios, nin paquetes, nen agasallos de nadal. A monte, a colle-lo código, e a darlle. A editar os arquivos de texto para configurar.
Pero por outra parte e tan chusqueiro o asunto do cliclí, de executar un binario e ter solucionado o sendmail .
Sí, xa sei que deberia poñe-lo qmail, que se lle vai facer.
O millor e que vou vello

Comments:|Comentarios
MrJoNeS on 20/01/2004
Siempre código siempre :D, tienes que probar los ports de FreeBSD

Dr Zippie on 27/01/2004
El sistema de ports de FreeBSD es muy bueno, siempre tienes todo compilado para y por tu máquina, organización y corrección de dependencias … En el caso de OS X, yo he tenido problemas con el FINK a la hora de instalar paquetes (y compilarlos) pero no a la hora de instalar directamente los binarios empleando la sintaxis de debian: sudo apt-get install *nombre_paquete* 

The unemployment card

Martes, Xaneiro 13th, 2004

tsara

Dad, the cartoon, why today I can’t see the cartoon.
Dad say nothing. Dad arrive later ten minutes. Dad is a criminal for that. Dad don’t think so. When you have no work, Galician government give you a card. A card, telling you when you need to return to the unemployment office.
The unemployment office open between 9 a.m to 2 p.m. , but the card says clearly that you need to go between nine and eleven, and if not, you’ll lose whatever right . But Pepe was soo tired too waking up today.
DADDYYYY I WANT TO SEE SIN-CHÁN.

Shin-Chan, the name of a cartoon of the Galician TV. Xose, little Xose four years old see the cartoon every evening, when he return from the school.
Pepe say nothing. Pepe arrive ten minutes late because he works every night at a local company, loading potato coats. But no contract, and no money, so enough to eat, not many more.
Mr. José, -says that woman at the unemployment office- we can’t guarantee your rights, because in the card put clearly that we renovate the card between nine and eleven, now its time to get attention to look for a job.
Pepe can’t go ahead for more time. Pepe say nothing, Pepe see her
SINCHAAAAAANN.
Because these ten minutes, Pepe loses the money which pays the government to him, and that he uses to pay the flat.
Now , where to live?
DAAAAAAADDDY
What it will be about his little Xose. Xosiño, my dear, he lose his mother time ago , he lose his mother because she worked in a company who uses toxic products. A big-fashionable company all around the word, but which it paid nothing to her, nothing for Pepe and Xosiño. No money for Pepe, and no money for little Xosiño.
Pepe starts crying
Dadda why youth arrre criiiyingggg?
and Xosiño is crying too.
Pepe open the gas. Pepe give a big and strong hug to Xosiño.
Years ago, when Pepe have no money , He went to the sea to look for fish anything, to search for any seafood for the him and his parents.
But not now. Because thirty years and five black tides before, no free food avaliable on the Galician coast.
The gas cover the room while the cartoons of the Galician TV made stupid gags in a Castilian accent.

Comments:|Comentarios
Catu @ catuxa.blogspot.com on 13/01/2004
We should give Pepiño a second chance to fight for his Rights. Let him watch ShinChan and keep on fighting.

un máis, un menos, pero un on 14/01/2004
Dad, son, another world is possible: try for. For you, for me, for all. We need it.

A enciclopedia galega

Martes, Xaneiro 13th, 2004

A idade media deu saida a un periodo de renacemento , e este a ilustración.
Hoxe vivimos nun periodo medievalista, nunha segunda idade media.
O home -a muller- de agora, quere renacer das suas cinzas deixando atras a guerras, inxustizas e desastres.
Agora temo-la rede.
¿É para qué utilizamo-la rede? Nunca na historia tivemos, nin medios e cecais nen conciencia , de comunicarnos instantáneamente, de intercambiar traballos, de traballar conxuntamente.
Dá tanto vértigo que moitas veces os estados, as nacións, escúdanse en plans triverxerais de mayéutica sintética telemática. As persoas comezan a pensar que rede e igual a cousa de técnicos, e o efecto logrado e xusto o oposto o perseguido. Ben, admito que as veces ese e o efecto que quere conseguirse.

E, ¿ u-la sociedade medievalista? En tódolos sitios, pero este e momento de saltar o renacemento e falar da ilustración.
As enciclopedias, poñe-lo coñecemento nun soporte que poida ser visto por calquera.
Levando máis aló este concepto, seguro que a humanidade o longo da historia pensou niso de ¿ E por qué non podo eu aportar este coñecemento sen pasar na universidade trinta anos da miña vida, para que despois as miñas teses aparezan na enciclopedia? ou ¿ E por qué facerlle durante vinte anos a pelota o catedrático de turno para que me escoite,en lugar de somete-las miñas hipóteses ante as persoas?
Ben,agora xa estamos un pouco máis preto diso. Non temos que recortar máis cupóns para mercar unha enciclopedia gallega
A enciclopedia telemática. Non e un proxecto novo na rede. E tampouco de todo a sua versión galega. Pero isto non e un concurso, a ver quen coñece qué, en todo caso isto sería un concurso de a ver quen quere aportar máis.
O bo das ideas e que un pode comezalas ou crealas, pero unha vez que o barco bótase a mar , non sabemos onde rematarán.
Explico en que consiste (quen saiba o que é non ten por qué ler isto, claro). Trátase dun sitio da rede, onde calquera pode consultar unha enciclopedia.
É un proxecto que abrangue moitas línguas, incluida a galega. Non e de ninguén e é de todos, a sua infraestructura e mínima. Un pode chegar e poñer unha palabra, e se esa palabra está, pode ler o contido asociado a ela.
Pero non so iso.
Tanto se está coma se non, un pode engadir ou modificar contido.
E a maior parte del non está moderado.Non o precisa.
Este é un concepto verdadeiramente revolucionario en canto a coñecemento. Tanto ou máis que a propia rede. Abrangue unha serie de conceptos educativos, de colaboración, técnicos e demais, que o velos si que che fai pensar que avanzamos, que a humanidade foi para adiante.
E detrás non hay unha gran empresa, nen governos, nen plans de axuda europeos, nen nada. So voluntarios, persoas, que queren compartir o que coñecen.
Nin máis, nen menos.
Ante algo así eu plantexome algo. Algo que de seguro que deixará o porto e moi probablemente chegará a moitas mentes directivas, moitas ignorando de onde veu-outras querendo ignorarme, máis esas terán o problema de estar a remolque-
Moitas veces tiven que escoitar a, por exemplo, mestres de lingua galega, o mal que ia todo para a nosa lingua. Que se na administración, que se na literatura… no da rede ou a informática, as veces -supoño que por medo, non o sei ben- xa o dan por imposible. Poden botar horas e horas falando diso. Ben.
Eu digolles que boten a metade dese tempo poñendo entradas na enciclopedia (o nome deste proxecto e wikipedia) en galego.

E fagamos contas.

Imaxinemos que estes mestres adican 10 minutos o dia a poñer entradas na wikipedia galega. Duas. :

ou seña, 200 días X 2 entradas o día = 400 entradas

un so profesor de galego, poderia nun ano facer tantas entradas coma as que hay xa. A xaneiro de 2004, hay 400

Máis agora imaxinamos que hay 100 centros de ensinanzas medias, e 1 profesor de galego en cada un

100 X 400 = 40000 entradas , nun so ano

iso soa ben, asi que e a hora dos alumnos, se hay 100 alumnos en cada centro, e cada alumno pon o ano 20 entradas o ano:

100 x 20 = 2000 entradas x 100 centros = 200.000 entradas

240.000 entradas en total, todo isto de xeito realizable

asi que non pode ironizarse, nen decir “nen que precisamente ti non souberas como son as cousas”. Por iso plantexo todo isto: o tempo empregado en ironizar, poderia empregarse na wikipedia, e os resultados son instantáneos.
Xa sei que a sociedade medievalista fixo da ironia unha defensa frente a frustación de non poder facer cousas, pero haberia que pensar, que isto e exactamente o que parece: queres editar unha entrada, editas a entrada, e a entrada quedou.
Sen subencions, sen papeis, sen declaracions, sen axudantes de grupo r.
Coñecemento bruto.

Falaba das clases de galego, pero isto pode aplicarse a calisquer outra, dende historia, física , matemáticas, etc, tanto polos contidos, como polos referentes que pode suscitar un proxecto así.

Posted by:|Feito por: MarianoGrueiro

Comments:|Comentarios
goretoxo on 13/01/2004
vaia!! xa era tempo de ter a nosa wikipedia!!! agora habera que buscar voluntarios para facer artigos… …e facer artigos 🙂

azimut on 14/01/2004
Coñecin a wikipedia de chou, e nen sequera pasearame pola testa a idea dos centros de ensino e os profesores de galego. E incrible o enferruxados que estamos. A estatistica é demoledora

un máis, un menos, pero un on 14/01/2004
pois xa comezou. de nós depende o seu uso e desenvolvemento. Adiante vése futuro.

Eskorpio on 21/04/2004
E si é unha enciclopedia en galego ¿porqué aparecen entradas en castelán?

The hostel

Martes, Xaneiro 13th, 2004

xubia

The hostel.
The hostel is cold, The room is alone.
Smell to men working.
No much, only a little. So cold to smell anything.
Today is friday, normally in that kind of rooms come men to sleep from Monday to Thursday.
The room of the hostel is cold, and all the terrace is of the seventies, from times when the people had money. Yes, from the times in which people had money and they spent it in putting floor tiles in the facade of its houses.
Not now, Not at Freixeiro, not at Ferrolterra. Now the floor tiles fell on the ground.

I go to the bathroom.
Humity and more cold.
I touch the tubes of the heating
The heat is cold. No heating in winter.
I open the hot water. Is the only hot thing here. Maybe it’s a kind of hot-cold water.There’re a forgotten and pink used soap, with pink water around it.
I return to the room.
A chair of the sixties, living with a wardrove of the ninetees, probably buyed at the hipermarket, that hipermarket that grew with the economic disaster of the eighties.
I see a narrow door. A white and cheap narrow door. I open the door , and there’re a small terrace. More humity, more cold. I see the street. The buildings of three and four floors withouth elevator, the buildings with floor tiles, the swimming-pool houses, like I like to say.
The light signs of a karaoke.
Cars. Cars of the seventies. Cars of today. All of them, baroque cars like a statue of a virgin in a Galician rural church.
The museums are for the politicians, people use cars.
I return to the room.
There are a small television. very small, with a small antenna. The television is over the mirror, over a little toilet.
The plug of the television it’s wrapped by the wires. But at the ceiling there’re a low-comsuption light.
Yes, not heating , but you can use the television from the bed. Digital era in the swimming-pool house.
Pink-orange walls.
It’s Narón.

Comments:|Comentarios
regedit on 14/01/2004
There is a littles difficulties of grammatic in our text, both yours and mine, but your style is unique. Because this is a personal opinion, I must to say that I am deeply depressed with rainbows of happiness on forward sights. I do not know why do can I feel so identifying with you, but it is the very truth. Go on, and give some many presents like this to the people. Thank you, meu.

Invirta en Galicia. Pero non nos galegos, a eles botámolos

Luns, Xaneiro 5th, 2004

Pola mañá, leo unha nova en vieiros. Falaba sobre un anuncio posto no New York Times, promocionando Galiza. Vaia, esta gustoume, asi que fun ve-lo suplemento no que aparecia o anuncio, e seguín a ligazón dun anuncio cara a páxina en inglés de Galicia Calidade. Dende alí vin dúas cousas que odio, polo mal que fan na nosa sociedade.Vou por pasos:

A páxina de Galicia Calidade está feita por un estudio de Barcelona ¿Qué pasou, que na xunta pensan que nos trabucamo-lo xml coas patacas?
Vaia.

Polo menos, hay unha empresa de Lugo.
[nota: xa sei que e o mesmo, e que realmente non son duas cousas diferentes, pero todo isto non deixa de ser unha opinión baseada nunha mirada inocente]
. E o que vexa crítica a estes estudios, e que está na horta e non ve-las verzas. O que critico e a rede de endogamia galega, ¿Por qué coñecemos antes algo que sae a concurso en Francia que na Galiza? Gústame a competitividade, máis aborrezo a tecnoloxia dixital que utiliza este termo coma sinónimo de dedo.

E despois visito unha as moitas páxinas galegas de innovación [por certo, os de Barna esquecéronse de traduci-la páxina o inglés : Fundación para el fomento de la calidad industrial y el desarrollo tecnológico de Galicia. 😉 ]

E despois a economía.
Invest in Galicia. (“invirta en Galiza”).
Paréceme tamén ben que queiran sacar adiante a economia, máis vaia lio que teñen montado. Fálanlle as empresas que isto e millor porque falamos galego e iso danos facilidade a hora de traballar en portugués.
Eu quixera saber porque na miña escola “oficial” de idiomas podo aprender italiano e non portugués. Unha cousa e que me defenda perfectamente, outra que se me contratan para un traballo no que teña que escribir en portugués, descoñeza a sua gramática (Ben, tamén descoñezo a gramática do galego, pero iso xa e outra historia.

Así que quero comezar a visita e vexo que non podo. Non podo, polo menos co Mozilla . Se queren navegar en co explorer, peor pra eles, pero o igual que eu, seguramente un potencial inversor non se molestará en abri-lo explorer, pensará “se esta xente non e quen de facer funcionar unha páxina, coime, como queren que me fie de que poden facer X cousa?”.

Así que quedeime sen ver todo o que me estou perdendo en Galicia.

Pero a min non me saen as contas. Voltemos o principio:

– Pídese que se invirta en Galicia, máis quén vai traballar eiquí se un ten que buscar traballo fora. ¿Búscase enton unha economía de colonias, de escravos contemporáneos de baixa cualificación profesional?
E non farei cábalas, personalizo. Cecais miña cualificación profesional e baixa, máis sera peor se os poucos traballos cualificados que hay aquí non os sacan a concurso, E deixanme so traballos para mover pedras. Non se trata que os fagan aqui por mágoa, senon precisamente por calidade. Se a alguén que fai o mesmo traballo non lle encargas nada, acaba marchando para fora [se sego sen atopar traballo ese e meu destino]. Noutros sitios , únense, porque saben que ese e o camiño. Eiqui estou agardando reaccions o rediseño de identidade corporativa da Xunta feito a dedo.

-Inversión interna. Axudas. Que non me axuden, pero que non poñan problemas. Cada vez que quero ir a falar con alguén das institucións públicas, ou ben mándache por 20 ventás, ou ben pasa de ti , ou rise na tua cara. E se o contas como eu agora teñen a cara de dicir “e que non falaches comigo”. Claro, coma vou falar se me puxeches a 19 persoas no medio. In da por riba.
Pois non pido que te axuden, pero polo menos que non te afundan. Un non é unha mala persoa so por querer gañarse a vida [e a poder ser , tamén dar traballo ] na sua terra.
E se eu, ou calquer outra persoa, non damos conseguido traballo eiqui [a este paso lembrareime do xacobeo’04 como o ano que emigrei], todo o feito diferencial galego vaise lindar coas vacas.
A economia galega quere verse no espello da irlandesa, pero non toma nota dela [educación, apoio o que innova, educación, apoio a infraestructuras telemáticas, educación].
E que os analistas de grupo A non vexan agora ningún aceio de critica política. Non teño o luxo de chamarlle a isto crítica politica, tan so poño en verbas o que todos pensan e ninguen di… por medo a quedar fora da economia seudodixital. Se o teu traballo vale sera recoñecido….e se non e aqui será fora. Se seguen atendendo a endogamia en lugar de a formarse, non lle vexo futuro.

Eu son positivo, pero non será polas cousas que vexo hoxe no eido público.

Comments:|Comentarios
EMF on 16/01/2004
Home, iso do estudio de Barcelona soame a unha campanha do concello de Ourense: “Merca en Ourense”. A campanha, os pasquís, etc… todo foi feito.. en Vigo.

¿Porque relacionamos ordenador personal con Intel e Microsoft?

Luns, Xaneiro 5th, 2004

xerox

Como dixera xa noutrora, no ano 1981 tiñamos a IBM lanzando o seu novo producto, o IBM PC. Era pouca cousa. E lento a rabiar. Máis tiña algo único: as letras IBM no frontal, o que levou a dicir en boca de moitos expertos “mirade, esta e unha máquina ideal para os negocios, e ven dos nosos amigos de IBM. Lembremos que daquela IBM estaba únicamente adicada as grandes empresas, e a creares grandes ordenadores (mainframes), de un cuarto de millón de dólares. O seu carón, o novo modelo PC , que saiu a venda por 1500 dólares.

Pero a hora de producires este modelo tiveron dous erros: inda que tiñan un bo equipo de enxeñeiros a hora de faceres novos equipos, non tiñan ningunha experiencia en producires un equipo cun procesador de baixo custo (lexase menos potente), e outra cousa importante: que o persoeiro de IBM adicado o software, tiña fama de ser moi lento.

De xeito que tomou dúas decisións que inda hoxe lamenta, escoller o procesador 8080 de intel como bo compromiso entre custo e potencia, e respecto o sistema operativo, escolleu a unha pequeniña empresa, chamada microsoft, a cal encargoulle facer un sistema operativo.

Pero nada mais aparecer o PC pasou o seguinte: para faceres un ordenador, so fai falla un procesador, un sistema operativo e unha bios, e IBM, tan só tiña a bios. E coma non firmaron nada o respecto, tanto Intel coma Microsoft, venderon a sua tecnoloxía a outras empresas, e so foi cuestion de tempo, atopar xa a venda o código das bios. Resultado: os clons do PC. E así comezou o que chega ata hoxe, copias dun estándar, co que IBM perdeu no seu momento billons de dólares.

A moralexa disto poida que seña que por qué apple non licenciou a tecnoloxía, pero antes temos que matinar no seguinte: IBM nunca licenciou o faceres clons, e de feito no seu momento tivo litixios con outras empresas, mais a cousa foi demasiado tarde: outras empresas xa copiaban e vendían o que teria que ser , e quedou a medias, o maior éxito de vendas de IBM.
E nesa situación, na que aparece IBM, cun modelo de ordenador que vendíase o comezo so porque IBM era a fabricante dos grandes servidores (daquela chamados mainframes), e que despois por riba ofrecen outras empresas a un precio máis económico , ¿que máis poderiamos agardar?
Pois e entón cando, no ano 1984, Apple saca a luz o modelo Macintosh.
E tiña grandes novidades, coma o rato, a conexion e rede, a impresión laser, e o máis importante, a interface gráfica de usuario, ou coma o coñecemos hoxe en día, sistema operativo baseado nunha interacción gráfica co usuario.

Todas estas, eran tecnoloxías da empresa Xerox, que nun campo de traballo que tiña adicado a investigación, desenvolveu todo isto. Máis, pensaba Xerox “¿para qué queremos nos todo isto? Nos fabricamos fotocopiadoras”. E nesa situación, invirten unha chea de cartos en Apple, e invitan os seus responsables a visitar o seu campo de investigación. Quedan abraiados, e inmediatamente queren poñer estas novas tecnoloxías no macintosh, un novo modelo que estaban a desenrolar. Un cando pensa nisto agora, tamen se pregunta o que pensarían os xefes de negocio. de Xerox. Ben, millor non facelo: daquela mercaron un monton de PC´S, ate ahí que non daban importancia a estas tecnoloxías. Iso sí , co tempo admitirían o seu erro.

E nesas os xefes de negocio de Xerox chaman a Microsoft e pregúntanlles se non poderían desenrolar un novo sistema operativo para os PC´S cunha nova interface gráfica. “Si , hoh, claro, , terémolo en seis meses”. E estes xefes de Xerox coidaban que ate os macintosh, incorporarían este novo sistema operativo de Microsoft. Coitadiños. A primeira versión do Windows versión 1.0, inda tardaría ¡tres anos!

E a verdade e que dende aquela non cambiou moito todo isto. Apple e os Wintel seguiron ahí, anunciando cada vez mellor tecnoloxía (procesadores máis rápidos, etc), pero as percepcións da xente non cambiaron : a maior parte de xente segue a pensar que os PC´S son a mellor opción para os negocios, e que os macintosh son “apropiados” para a educación e o eido das publicacións (deseño gráfico , etc). E destaquemos que digo “apropiados” e non “millores”: esa, e exactamente a situación actual do que se pensa sobre a plataforma mac.

Mariano Grueiro, Febreiro 2000

Comments:|Comentarios
João on 07/01/2004
Bem, eu sempre fum dos AMIGA de Commodore, até que acabarom com todo… Também tinha rato e interfaz gráfico… Eram tempos!!. Mentres os PCs estavam no trabalho, os AMIGA na casa, jogando e programando… Os apple recordan-me muito a aqueles AMIGA 500
.

Stein e o ecocidio

Luns, Xaneiro 5th, 2004

Stein e o ecocidio
on 05/01/2004

Non quero meterme co traballo do meu colega Norman Stein, pero si matizar o seu traballo sobre Galiza. Explicome. Fai uns meses publicou un almanaque con fotos da marea negra do prestige. E parte das ganancias iran a parar a organizaciòns ecoloxistas. Iso non me parece mal.

Pero o que me parece moi mal e que se fale de “catàstrofe”. Non pedimos a xente que nos visita que se fagan uns expertos en cultura galega, a nosa iconoloxia, desgracias e heròes. Non. Pero nunca que non chamen as cousas polo seu nome. Isto non e unha desgracia, nen unha catàstrofe. E tampouco mala sorte. Nen tampouco unha desgracia divina. Por iso non participei na selecciòn de fotos que organizaba o colexio de xornalistas de Galicia. O igual que no caso de Stein, pareceme estupenda a labor de divulgaciòn que fan, pero non queria que aparecese miña obra baixo o amparo da palabra . catástrofe

Allan Sekulla falaba no 2003 de iconoloxía, de percepción, de cousas moi interesantes, pero tamén falaba de catástrofe industrial. Él e , ademáis de fotógrafo, escritor e crítico.
Él foi o que expuxo sobre o prestige. El ten a voz, porque danlle voz. E coa sua voz, deixa para a historia, coa obxetividade dun fotógrafo, coa rigurosidade dun escritor, coa valentía dun crítico….que isto e sinxelamente unha catástrofe industrial da cal falar coma icono da sociedade.
Tal vez será un icono, pero non das catástrofes industriais. E a sua análise atópase valeira, pola carencia da experiencia.

Mais dende Alemaña poderemos mercar o seu discurso. Discurso que non tardou moito en facer. Todo un profesional.
Eu en contra, que tamen estou tentando deixar constancia da situación , vexo que so acabo de comezar. Cando teña mais traballo feito, supoño que estaría ven contactar coa editorial de Allan.

Gracias precisamente a tentar reflectir a realidade do que esta pasar no seo da nosa sociedade (non as miñas ideas, senon o que chega a min: tan so subxetivismo obxetivo), logrei que a obra que adico a marea negra do prestige, pasara cen veces màis desapercibida que moitos aficionados que presentaron a sua obra en diferentes exposiciòns. Temos que ser coherentes e chama-las cousas polo seu nome. Poderemos quedar sen axudas, sen terra ou sen saude. Pero non podemos deixar de chamar as cousas polo seu nome. E dado que o petròleo non sae polo momento dos carballos, haberia que mirar dende porque pasaba pola costa ese fuel, de quen era, onde ia, porque parou no mar, porque do mar chegou a costa, porque segue na costa, porque din que non existe fuel ningun. Vou parar, que estas son outras historias ¿Què como lle chamo eu o que pasou ? Ecocidio

Comments:|Comentarios
João on 07/01/2004
Eu puxera-lhe já no seu dia, eco-atentado, mas eco-cidio vale-me igual. Nunca Nunca na vida vou esquecer o som das máquinas escavadoras na praia, pitando ao dar marcha atrás, mentre o cheiro da peste essa te marea, e o vento zoa, e nom podes falar com ninguem…

drinking sangria at Galician beaches

Luns, Xaneiro 5th, 2004

we are sick of being a colony

There’re many people who come to Galicia to discover our landscapes, to do the camino or to relax of their work. But not all, others came to taste sangria, spend the night talking with the boyos buyers of the luxurious yatch’s, and making fun about the rural people.

This people, will be turn their holidays in a waste of time, at least in my opinion. Why? If you do that answer, probably you’ll need to review your data about Galicia.
Maybe it’s easy if i start to talk about, for example, Ibiza. To many people from Europe, specially from UK and Germany, say ‘Ibiza’ it’s to say ‘easy and funny sex, nights to dance, days to drink’ . Yap. Maybe it’s true, maybe not, but I discovered that at a times it is more strong talk about another ‘cliché’ that about all the reality.

But I’ll will say what i feel when people come here trying to discover where are the bullfights ,or telling us “how so bad-mannered you are to not talk in Spanish [Castillian]“. Were not idiots. We are not terrorist for talking in Galician.We are a peaceable and worker People. Maybe the Galician People talk in other language (galician) and have no idea about the english language, or about travel to the Seychelles, or the many adventures that you had when you was a teen. But, believe me, it’s sure that there’re good reasons to that situations.
Our culture it’s great, but the economy in Galiza it is not o.k. Is far of that. Yes, we have now modern highways,and three airports, but in many rural areas, village in where it’s difficult to survive, to finish the month, it’s hard enought to keep in mind your family, that to spend money driving along fast highways(no highway to heaven here, only outside, to Madrid) or taking an aeroplane, to where?. And only for can’t have this experiences, we aren’t idiots. We aren’t unlucky: only hard times for Galicia. I hope better times, we need it.

I know that in Galicia not all the people have the same way of life. Like in the rest of the world, in Galicia there are rich people, poor people, intelligent and idiot people. But there are many hopitalary people who never say you hello… because your hotel it’s far enough of their houses.

And at the last times tourism mean not always a better chance to the Galicians. Of course, sure that Scotland or Berlin it’s expensive, but that’s not mean that for the Galicians it’s cheaper to try buy a house of their own. And with the tourism, at many times the cost of life and the the prices grow and grow, and the properties are bought by foreigners, then there’re no way to live in their land, and sadly, Galicians still emigrate. Of course foreigners are always welcome [at least for me!], I only what to talk about the reality of here, because there not many writers with works in english language about Galicia , or Galicians.
I wish in future we can go to everywere. Not for emigration, not to conquire. To relax and learn.