Archive for Abril, 2004

fotos da viaxe a Madrid, ano 2004

Xoves, Abril 29th, 2004

colonial city

Xa subin o flicrk as fotos da viaxe a Madrid do ano 2004.

Podelas ver como fotos separadas.
Podedelas ver tamén como pase de diapositivas.

Os barrios marxinais da fundación telefónica

Martes, Abril 27th, 2004

la moraleja

(preme na foto para ler as anotacións da mesma)

están falando agora na tele (teño que vela máis) a mandrágora, un programa que se di cultural, no cal fala da obra de Joan Colom sobre o barrio chino de Barcelona, coa sua leica.

A leica e unha cámara que costa uns cartiños.
Agora as fotos de Colom amosanse pola fundación telefónica na Gran Vía madrileña.
Ben, o programa, a crítica, insiste en falar deses retratos de branco e negro sobre “as zonas marxinais de Barcelona”.
A min o que me parece e unha prostitución das imaxes en si mesmas, asi que a miña crítica foi coller un bus e ir a Madrid, para facer un traballo sobre zonas interesantes, tales coma Gran Vía, a universidade , e La Moraleja, un barrio marxinal de madrid: so esta cheo de chabolas illadas do resto de Madrid, que a diferencia das chabolas normais, estas non están intercomunicadas, nen teñen máis vida social que a través do centro comercial.

A falta que teña claro dunha vez como abordar a estructura da seccion galega do meu sitio (admito suxerencias) velaquí a ligazon para ver esta serie sobre as zonas mais marxinais de Madrid. (por suposto, parodiando o traballo de Salgado e Colom, meu traballo foi levado a cabo cunha zorki )

euro?vision?

Martes, Abril 27th, 2004
27/04/2004

Acabo de ver que na na tele esta unha que foi hay máís de trinta anos , cantante de eurovisión , falando das suas historias mentres seu entrevistador fala riba dunha silla de Ron Arad.
Lembrome de tódolos estudiantes de arquitectura que mañá falarán deste programa, e non da relación que mantén coa arquitectura Ron Arad.

Sí , e para que falar xa de Andrés DoBarro.
Hoxe repousa no cemiterio de La Almudena, del non falan, e inda que falasen, o que falase del sentaria nunha silla, que non sería de Ron Arad.

Os que se din cultos deberian reflexionar acerca de se coñecen e de que xeito a Arad ou DoBarro, e non so os programas de petardeo e as historias da euro? visión?

analises, u-lo sitio da analise?

Domingo, Abril 25th, 2004

Coñecer a calidade do fluido electrico. E o último plan da Xunta.
Iso pareceme positivo, moi positivo, pero non suficiente.

E curioso, por que , que precisara dito plan para a análise? Entre outras cousas,
unha adsl. E dicir, E unha boa iniciativa para analizar a competitividade de empresas….que están en certos sitios. Unha vez máis, nada de montar empresas en pobos.-porque neles non chega a adsl-

Ou seña, que a nivel oficial, da igual ter un corte de luz e que o ext3 se vaia de cañas, “se queres poñer algo, vaite un polígono”. A este paso isto será como Iberia que cobra a auga os cativos ” xa nada e gratis ” di. O que se traduce coma “Antes non era gratis, pero cobrabamolo doutro xeito”.
Supoño que o dia que o rural non teña cortes de luz será cando vaia pagar máis que na cidade.

O meu servidor, normalmente leva un tempo de acendido, ou uptime, maior que o que teño contratado fora cunha empresa galega . Por que?
Digoo porque suponse que os servidores de fora estarán por Alcobendas , e non terán cortes de luz de sete minutos (que como fago eu para soste-lo servidor? maxia 😉
Non sei nada, non entendo nada. Hay dias que vexo que vaia parvo que son.Se non algo faria, non?

Que como fago para que un servidor rural aguante máis queun servidor ianqui? polo traballo, non hay recetas segredas

mobiles de 117 euros para celebrar fusions , estafando no rural galego

Domingo, Abril 25th, 2004
on 13/04/2004

Acabo de falar con Paola, de vigo.
Todo comezou polo seguinte:
Ontes chaman a miña nai para que se de alta nunha chea de servicios de unión fenosa. Ela dixolles que falaran comigo.
E hoxe chamáronme.
Nada, o principio a conversa comezou asi , e nun perfecto castelán
“buenas tardes, le llamamos de auna. Auna se ha unido a Unión Fenosa y al Banco de Santander, y para celebrarlo, le hemos seleccionado para regalarle un teléfono móbil. Su número de teléfono ha sido premiado, y le llamamos para informale de que el teléfono móbil que le regalamos tiene vibrador, melodías polifónicas, , bateria de litio , pantalla con miles de colores y la posibilidad de descargar melodias . Si a usted le interesa, dentro de unos nueve días se lo llevará un comercial, y usted solo tiene que pagar nueve euros en concepto de gastos, y después comprometerse a tener un consumo mínimo de seis euros durante diciocho meses.
-Ben, pois moitas gracias, pero entón tería que pagar un total de 9+ (18×6) (iso son 117 euros).
-¡Pero es que seis euros al mes son solo mil pesetas!
– Xa, xa, enténdolle, pero verá, eu xa teño móbil, de xeito que, ¿para que quero outro móbil? E dicir, se gasto esa cantidade agora, para que vou duplicala. Tamén poderia utilizar ese novo móbil, máis entón deixaria de utilizar o outro móbil, máis o outro móbil xa o teño,se non non utilizaría ningún, e se non utilizase ningún, para que quero o que vostedes me “agasallan”.
-Bien, es una oferta que lanzamos.
– (mentres eu pensaba sobre como estes véndenche o móbil, teñen os teus datos, revenden os datos, e inda por riba todo e para celebrar unha fusión empresarial) Mira, o que si teño interese en coñecer e cando levades fibra óptica a Ribadeo (o pobo no que vivo).
-Espera , que voy a preguntártelo.
(…..)
-Mira, una chica me dice que dentro de tres o cuatro meses.
-Ben , pois iso si que me interesa. O que pasa e que agora non entendo nada. Verás, hay unhas semanas, estiven nun congreso, supoño que se eres de Auna,xa estarás o tanto, e o de vilas dixitais, e alí, preguntei sobre Ribadeo, e viñeronme a dicir que inda non tiñan interese. Ou que si, pero que so en parte. Por todo isto, chámame a atención que agora me digas que van levala asi polas boas en tres ou catro meses.
-No, pues no se nada de ese congreso, espera que te paso a esa chica.
(……..)
-Hola, buenos tardes
-Boas tardes, ( e fagolle a pregunta de novo. ela dime que se chama Paola. Entre tanto lio, xa non sei como se chama a primeira teleoperadora)
-Digoche máis, ¿non vos interesaría levar a fibra a beira dos pobos e despois que outra empresa o redistribuise? sería máis cómodo para vos?
-Bien, ya estamos trabajando con el tema del PLC (o plc e o xeito de levar datos a través da corrente eléctrica).
-Si, si, coma o ADSL, de ahí a que se faga…
-No, si ya se hace, se está utilizando en Murcia, y en otros sitios (eu nese momento pensei en Alporchones e casi lle falo de TODO E FRIKI e o surreodadaismo ardórico).
-Non me refiro a iso, refírome o feito de que o ADSL depende de ter unha centraliña a distancia non superior a 3274 metros do usuario, e a vez que esta teña o aparato do ADSL. O PLC e un sistema similar, e tes que distribuilo dende subestacións, co cal o rural galego segue marxinado.
-Como? es que no entiendo bien el gallego.
Nese momento, en deferencia que sempre tiven os estranxeiros, faleille en castelán (coma se me pide que lle falo en inglés, non todo o mundo tivo a sorte de aprender o galego)(claro, e nese momento, digome “Mariano, esta xente quere estafar a xente do rural, vendendo móbiles que custan 117 euros, e fálalles en castelán. Seguro que o fan “sen malicia”pero o feito e que o fan porque asi parécelles que son máis serios nos negocios. E eu dígome ¿por qué non lle falan galego a xente para facer negocios? aparte diso, noto un acento de fora, ou seña, que a persoa que está vendendo estes productos a unha clientela galega, non son galegos. Digoo porque ….¿ e que os galegos non sabemos traballar cun teléfono?).
-Bien , es que ya se sabe, a Galicia llega lo último. Es decir, al final, llevan las cosas a Galicia.
-Lo sé, lo sé. Espere, que voy por un nombre, ¿puede esperar un minuto?
-Si.
Asi que fun a axenda, e alí atopei o nome. Javier Mourelle Mouro (que é o responsable de enxeñeria de clientes da zona norte.)(eu pregúntome entón, que carallo terá que ver

  • a enxeñeria
  • os clientes
  • onde está a “zona norte” ¿a zona norte de Galiza, a de Asturias, a de Leon, a de Urbequistán? )
  • – ¿No lo conoce? es de su empresa
    – No
    Entón faleille do que alí escoitei , e que xa comentei neste weblog, incluido o que a esta xente importanlle pouco o rural galego, e que tratan a xente como tontos do cu
    -Yo no creo que les tratemos como tontos del culo -dime ela-

    -Pues creo que no diría eso si hubiese estado allí. Hay grabaciones de todo, al igual que cuando quiera puede repasar y buscar todo lo que le estoy diciendo, sé que están grabando esta conversación, como siempre hacen. Por cierto, donde estoy hablando y con quien?
    -Con Paola, de Vigo
    -Yo me llamo Mariano, tanto gusto. Bien, supongo que trabajaran desde lo que ustedes llaman un “call center”, ¿donde está el call center de su empresa?
    -En Vigo.
    – Bien, si necesitan a alguien para trabajar, porque no me llaman (dixenllo pensando en tres factores

  • non saben o que é falar en galego
  • descoñecen a realidade galega
  • non estaban o tanto da realidade telemática galega)
  • – Estás trabajando?
    eu penseino ben, poderia dicir o que fose, pero o feito e que esta conversa , por temás tanto técnicos como sociais, non pode mantela moita xente máis aló das primeiras frases, asi que dado que se ela posuira os coñecementos, poderia ver que eu os tiña, e por tanto que mais daría esa titulitis tan extendida polo sur de Europa, respondinlle:
    -No
    – Tienes estudios?
    – No
    Daquela pareceume notar certa sensación en plan ” este debe de ser un farsante/unha persoa deprimida que non ten outra cousa que facer/ isto parace a cámara oculta de Torrebruno”.
    Anteriormente plantexeille a posibilidade de entrevistarme con quen quixeran, Cando me puxo excusas dixenlle que podía ir a Vigo, e cando me seguiu dando excusas, falando de Madrid, dixenlle que podiame ver en Madrid con quen quixera. Coas excusas rematadas, pediume o meu móbil ( foi curioso: eles chamáronme para ofrecerme un móbil e os 7 minutos eran eles os que me pedian o meu para ter unha entrevista con eles en Madrí. Sempre dixen que un galego traballando pode da-las tornas a todo).
    -Por cierto, no conoce soluziona?
    -No
    -Soluziona, con zeta.
    -No.
    -Para que se de cuenta que no le miento, puede poner soluziona.com en cualquier navegador. Es una consultora de unión Fenosa. Y me llama la atención que sea de esa empresa y no lo conozca. Bien, usted llega a la página y verá todo en inglés, pero también está en castellano ( e eu preguntome porque non está en galego, posto que di “español”, pero claro, segundo a constitución española existe o español-galego, español-euskera, español-castelán e español-catalá). Bien, me preguntaba porque Soluziona no tiene hecho ningún informe sobre nada de esto. en fin, ya tiene mis datos, las ideas y de lo demás. No pretenda que ahora insista más, porque si no será como si dentro de tres años, uno de sus directivos se me acerca y me dice, “porque no hablo usted conmigo”. “porque no queria hablar con las 478 personas entre usted y yo”. Primero tienen que organizarse mejor entre ustedes. En fin, gracias por la atención Paola.
    -Hasta luego.
    -Ata loguiño.
    Coido que máis que adicar esta conversa a técnica, ben poderia ser un manifesto da película Psalmus, un proxecto surreodadafrikista: poden verse nestes diálogos, os conceptos venda, lingua, murcia, e outros,totalmente imprescindibles para o surreodadafrikismo

    Conclusións:

  • Auna e dadá.
  • Caixa Galicia, que ten parte de Auna, e gore.
  • Fenosa e surrealista
  • o call center está en Alporchones.
  • as telefonistas galegas seguramente venden móbiles o mercado sueco, e non falan en sueco senon en galego, epor iso fenosa contrata a murcianas para falar en castelán os galegos.
  • tódalas compañías de comunicación son tontas do cu.
  • Santi e máis eu somos tontos do cú, pero polo menos facemos películas sobre as nosas paranoiasPosted by:|Feito por: MarianoGrueiro
  •  
    Comments:|Comentarios

    Javier on 13/04/2004
    Im-presionante, buenísimo ¿Y al final comprastes el móvil?
    Mariano on 13/04/2004
    non 😉
    Sabela on 14/04/2004
    Pobre paola 😛 un bico
    Xoel on 14/04/2004
    Saúde Mariano! Pois deberías telo comprado, cona! (con perdón) Esa xente tb ten que comer, todos temos que comer, até en áfrica. Apertas amista!
    on 14/04/2004

    oides, non era regalado? Facemos isto: no proximo cumpreanos para celebralo vendovos o meu cepillo de dentes, por so 10 euros o mes 😉 óla Sabela, canto tempo! bicos -xoel, irás a Ourense?

    congreso Galicia-Irlanda

    Domingo, Abril 25th, 2004

    fror galega e irlandesa Estos dias estiven no congreso Irlanda-Galicia que organizaba o consello da cultura galega. Os meus parabéns os organizadores.
    As xornadas foron variadas e de bo nivel, e so caberia apuntar precisamente a falta de tempo, se ben isto e un contrasentido,posto que obrica a adicar máis medios e recursos, o que moitas veces remata en proxectos inviables.
    Este congreso si que foi viable, e o parecer poida que remate tendo unha continuidade noutro seguinte en Cork, quen sabe.
    A nivel persoal, aprendin moito, e máis que de Irlanda en sí (Non e que o saiba todo, pero moitos dos datos dados, podes estudialos -estou deixando aparte que tamén varias das ponencias eran de datos específicos- ), aprendin do medio universitario , posto que nunca fun universitario, e ali todo o mundo o era.
    Ben, o millor era poder compartir experiencias e inquedanzas, dada a especificidade da temática, e de que poucas veces podes contactar. Coido que para alguén da universidade, non se da con asiduidade (ou así o indican os resultados, este e o primeiro congreso do que teño nova en toda a historia), e menos da , pero para min, e inda máis excepcional, de ahí a miña ocasión poder establecer contacto.
    Os meus parabéns para a organización

    A risa dos inútiles.

    Venres, Abril 23rd, 2004

    on 23/04/2004

    Recentemente, atopeime cun problema.
    Todo o mundo riuse de min porque comencei a falar en inglés e ninguén me entendeu.
    Que divertido e rirse con alguen, e que maldade rirse de alguén.
    Despois pedironme que falase so nun idioma.
    Ben, irei o grao.
    Ata que punto agárdase que un ( ti , eu) escoite en tódolos idiomas, para despois non falar en ningún?

    E esta afirmación da fala , e con dobre sentido, referíndome a falar coma crítica no feito da comunicación, e tamén o non saber falar (porque tampouco tes ocasión en emprega-la fala e así pulila).
    De certo xeito, isto e coma unha moda.
    Solicitar idiomas.
    Un, tres, cinco, un feixe deles.
    Se non os tes, non te-lo traballo.
    Máis a hora da verdade, é o xefe ou ninguén quen se ocupa de todo, ou quen fala todo.
    Para qué os idiomas entón?
    Pois será para para os que teñen cartos para pagarse os títulos, e os que non teñen eses cartos, non teñen idiomas.
    Con iso non quero dicir que so cos cartos te-lo título, pero sí afirmo exactamente seu oposto, que se domina-lo idioma e non tes papel, non tes nada (falo so a nivel social, desentrañando estas leis non escritas, non e que eu pense que teña que ser así).
    Inútiles e frustrados.
    Inútiles os que aprenden que so podes millorar facendo inutilidades, e frustrados, os que aprenden que é inútil facer cousas útiles.
    Dito todo isto: con ou sen titulo, saber idiomas e fermoso , divertido , e moi útil.
    Fai un mundo máis pequeno.
    Xa o din: esta e a era da destrucción da xeografía.

    the council as his toy

    Venres, Abril 23rd, 2004

    Paco, Don Paco, is the Mayor.
    The Mayor of a council near the coast.
    The council have a big big shield, but Don Paco missed these times.

    Or at least he says that when people asked him about a shiel from the times of Franco dictatorship.
    Don Paco spend the summers in the Franco’s camp , when he was young.
    Now, he see, everyday, from his windows, the shiel, made of stone and blood,in the park, where the children plays.
    While play the children of the democracy.
    The democracy of Don Paco.
    .

    Dictaduras tecnolóxicas: condenados a sede

    Martes, Abril 20th, 2004

    Dictaduras tecnolóxicas.

    Tanto falar de brechas dixitais e todo témolo diante.

    A cmt, que e un sitio que ata hay uns dias poucos coñecian -eu sí- , e que sen embargo, influia na vida de todo o mundo que queira comunicarse de xeito non presencial. Comisión das telecomunicacións.

    Estes dias hay polémica, porque o concello de Altarfe fixo un plan para dar acceso a todo o mundo. ( coma eu quixera facer xa hay catro anos).
    O caso e que hay pouco houbo unha
    denuncia, e todo o proceso atópase en perigo.
    E aqui comeza outro friki-chou:

    A excusa de todo e que o concello fai a competencia desleal as compañías de telecomunicacións.

    A ver se enterome ben do que pasa.
    Sucede que hay unha xentiña que di que non poden dar acceso a rede, a moitos usuarios, e sen embargo se ti queres dar acceso a rede, denúncianche.
    Se en lugar de datos falaramos de auga, significa que moita xente non ten acceso a auga corrente, e hay alguén que quere levala a cubos, e a esa persoa que sube o monte cos cubos dinlle “oes, que non podes, faslle a competencia desleal a estos ” -” pero se estos non queren levala” “sí, si, pero a ley ten que cumplila todo o mundo”

    Pois que noxo de ley.

    Os pastilleros xa están a poñe-las cousas sobre a mesa, e outros tamén.

    Estamos deixando de vivir na era de acuario para vivir na dictadura tecnolóxia. Tes dereito a dicir o que queiras, se e utilizando nosos micros. Tes dereito a usar a biblioteca, se les nosos libros.

    1984-2004.

    O que falaba de Catalunya, so errou en vinte anos.

    Pero non podemos deixar que esto continue.

    O meu procesador de textos, e o Abiword.
    Un procesador de textos gratuito e libre que calquera pode baixarse de balde aqui ( ou se queredes o binario para mac aqui).
    Pois ben, proxectos coma este, corren perigo cunha lei, que socarronamente chámase “de patentes de software -programas-“, e que se leva a cabo, a probada polos representantes de todos (entre eles, os eurodiputados do PP, BNG, PSOE, etc), o que provocara e que eu cando queira escribir cun procesador de texto, teña que pagalo. E dicir, moitos voluntarios que traballan desinteresadamente, xa non poderán levar a cabo seu traballo.
    Supoño que e o que pasa cando moitas ONG’as cada vez más institucionais son as que acuden a zonas de conflicto internacional, posto que dese xeito, menos testigos.
    Lembro que cando saiu a ley do voluntariado, dende a ONG dende a que daquela estaba de voluntario, fixemos unhas xornadas para analizar a nova ley do voluntariado. Baixo a excusa de máis control, máis axudas, existia a vontade dun control férreo sobre todo o que se movese.

    Control, control, control….. ten que ver. Eu digome que se as forzas que se teñen en querer controlar, se puxeran en traballar, isto iria doutro xeito.

    E agora lembrome da galipedia, (enciclopedia libre en galego), cando hay so uns meses falabas dela, ninguen a coñecia, e non tiña moitas entradas . Ben, tiña unha chea, en proporción a xente que colaboraba.
    Pero agora xa hay máis de mil entradas. Mentres outros controlan, outros traballan, e alédome de ter colaborado un currusquiño con algún proxecto destes, porque todo e pouco , dende a difusión ata o traballo en sí.

    o novo de gibson

    Martes, Abril 20th, 2004

    on 20/04/2004


    Algo bo que ten Madri e, a parte do bus 157 que vai a LaMora -La Moraleja-, ou que cando vas a buscar traballo tes máis que na tua terra (cousa que nunca entendin: aqui temos mais cousas por facer!), e La casa del libro, unha libreria na que e moi facil atopar literatura estranxeira.
    Teñen unha sección de literatura estranxeira, onde podes atopar literatura rusa, literatura alemana, literatura galega (si, si, esta nesa sección, entrando a mao dereita) ou literatura inglesa.
    Na sección de novidades atopei este “pattern recognition” ( recoñecemento de patróns), de William Gibson, que seguramente moitas recoñeceran por se-lo autor de Neuromancer. (sí, casualmente o carón seu tamén estaba “en que soñan as ovellas eléctricas”, xa citado noutro artigo, que moitos coñecen por se-la obra na que esta baseada a película Blade runner.
    Ben, o libro e xa

    do 2003,máis e o último de Gibson, e foi botarlle un ollo e botarlle a mao. Quedeime sen ver estarsquiejach, pero ERREONCE vaille dar mil voltas.
    Con tempo.
    Polo de agora so lin os primeiros cinco capitulos, pero gustome moito eses aqueles de Gibson, coma “fun Guugelar a palabra X” ou darlle un papel protagonista o equipo dunha das protagonistas, un cubo (de Apple).
    Gibson está o dia, e non só pola temática, senon que só hay que ve-la sua paxina.
    Xa, o millor por esto que digo mañá mesmo atopareime que con que Manuel Rivas ten páxina oficial,pero non falo diso. Falo de participación activa na rede como a que tiña ata hay nadiña (e da que foi pioneiro), Suso de Toro, o que se lle vota a faltar.(i e que ter que atopar a Suso de Toro na caché do gugel, dame mal despois de todo o que fixo na rede)
    Relendo de novo os dous primeiros capítulos, estou pensando en retomar algo que comezara a escribir en Agosto de 2001 mentres traballaba de peon cavando zanxas por Neda.
    Deixeno daquela cando chegou o 11S,máis polo que estou lendo do traballo de Gibson, o millor non era tan mala a idea dun rapaz galego que da solución a fusión fria dende a sua aldea….

    [non sei se está en castelán, porque merco directamente en inglés -lingua do autor-, máis sei que non está en galego. E preguntome se non hay editoriais interesadas en publicalo -eiqui xa teñen un traductor-, xa que se traduce a jarripoter…]