RibadeoArchive for the '' Category

homenaxe a Hernán Naval, ano 2002

Domingo, Xullo 17th, 2011

No ano 2002 fixoselle unha homenaxe a Hernán Naval no auditorio que agora leva seu nome en Ribadeo.

Hoxe puiden subir o video a rede

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/RsyLDD3akuw" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/5OZFtnxoPbU" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/gYYjyP8qHVQ" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/bPoo7ksMyts" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Púxenme a ler o blog de Antonio Gregorio sobre unha táboa redonda que se celebrou en Ribadeo sobre o mestre, e así foi como matinei se non tería xeito de dixitalizar este material que tiña por perdido. A calidade e pésima pero ben merece a pena a lembranza.

a hipocresía do ruido, do sonido e da música en Ribadeo

Martes, Agosto 31st, 2010

Quen non estivera nunca en Ribadeo e se puxese a investigar pola rede, pensaría que e un lugar case idílico.

Un ascensor para vaixar a ver o dragón de dúas cabezas, perdón, a ria con dous nomes (en realidade so ten un, pero cada beira dalle un nome diferente de facto), ascensor que remata sendo unha atracción en si mesmo, un atraente casco vello (con casas tanto restauradas como que cáense (gugulea “ribadeo falls” para ve-lo traballo de Antonio Gregorio sobor delas ), Unha paisaxe fermosísima nos arredores, unha ría (outra repetición pero e que esta ría e única )que tórnase praia duas veces o dias polo medio, e os de Ribadeo chamámoslle a este amoreamento de sedimentos “Tesón”), vida política ribadense totalmente inútil nas formas no xogo político entre os diferentes grupos, digna de estar o nivel da política que se fai na capital do reino (de España). Unha vida cultural abraiante, unha chea de locais de hostaleria.

Non e tan bonita a couas, e comezarei por estes últimos.

Cando vives en Ribadeo hay un problema que non sae proporcionalmente reflectido na rede: o ruido en Ribadeo de noite.

Este ruido faise co consentimento de hosteleiros, políticos e forzas da orde.

Coma bo amante de Rachmaninov, o death metal e outras variantes musicais, quero primeiro contextualizar: este artigo non vai contra a música, e menos inda cos locais de ocio cun mínimo de responsabilidade. Desfruto tanto tomandome unhas bitrras escoitando a suicidal tendences coma tomándome un Alvariño se no local poñen Mozart.

Mais non caiamos na trampa dos que demonizan o que se queixa. Eu queixome da vista gorda que se fai para certas cousas, mentres que outras son materia imposibel. ¿Queda claro, caciques do carallo?

Fáise moi util utilizar a teoría de xogos para explicar a situación, e concretamente o xogo do presidiario. Estás na cadea e outro tamén está , podes denuncialo máis se o fas o millor o outro faino e estarás máis tempo. O ideal seria chegar únha situación de entendemento, máis co caciquismo presente, o outro presidiario en plan sobrado coida que mandándoche os cans el librase. (podería seguir un bo rato falando de teoría de xogos; confórmome coma outras veces en suscita-la interese, busque vostede “teoría de xogos” no eido matemático e entenderá moitos algoritmos sociais).

Se vives en moitas das ruas da zona vella ou nova de Ribadeo non hay dios que durma. Punto.

Ante unha afirmación tan sinxela non hay solucións, so xente barrendo para fora. Veciños que calan, ou que calamos (esta é unha autocrítica imprescindibel , sorte non todos son tan cobardes coma nos), hostaleiros que pasan de autoregularse, (algo que vai contra deles: cando queiran lévolles a moitos sitios de España nos cales os propios locais respetan horas de peche, illamento do ruido, carteis pedindo responsabilidade os clientes cando saian a rua), empresarios non hostaleiros que miran para outro sitio, políticos de dereitas, de esquerdas e ate nacionalistas (!!!) que pensan que Ribadeo e un far west, e forzas de orde que inda que son uns mandados, as veces teñen un comportamento reprobable (por sorte estos últimos non son maioría pero sei de máis dun caso de colaboracionismo chivato entre forzas de orde e hostaleiros/empresarios. Isto para min non e de recibo).

Propoño un boicot. Máis que propoñelo, hay xa varios anos que o fago. Paso de ir os locais que dan problemas, e a tódolos negocios. Sí, o millor de cando en vez estarei nalgún deles. Fixeno e fareino so cando seña imprescindibel e / ou cando teña un forte compromiso social. Son bo pagador e os meus cartos iran o peto de empresarios máis intelixentes.

E famoso en Ribadeo o dito de “en Ribadeo cada un paga o seu”. Abofé.

O que non lle guste isto, xa pode quitarme coma amigo do facebook. Outras estratexias tipo ameazas e demáis por un sinxelo artigo como este, so levarán unha degradación da situación.

Esquecíame. Criticar a políticos, a tódolos grupos, que aqui hay para todos.

Danme noxo os concertos que montan en Ribadeo no vrao. Deberían regular o número máximo de decibelios.

En agosto era imposible durmir ata que non remataban ¿a quen se supon que lle fan o favor cos concertos?¿non será o propio grupo e seus representantes, a SGAE e demáis? Porque aquelo non era música, era ruido. Os concertos tiñan unha calidade en moitos casos pésima, e non so este ano senon noutros. E conxuntos que salvávanse, fracasaban no de todos: un volume brutal, e non falo dese estupendo disco de Obus. falo de que as veces o volume de ruido e inversamente proporcional a cantidade de público que hay e sua calidade musical.

¿Que pasa, que eu podo poñer unha jota aragonesa a tope as duas da mañá unha chuviosa noite de outubro abrindo as ventás?¿logo non?¿por qué non?

Pero se os veciños non nos queixamos, semella que nos gusta. Nen a min nen os veciños que coñezo lles gusta un carallo.

Se os hostaleiros queren sair adiante que comezen a pinchar boa música, e dean alcohol de calidade. Inda lembro o garrafón que me deron nun sinxelo gintonic nun local de Ribadeo. Cálome o sitio , non por medo se non por vergoña que inda pasen estas cousas. ¿Pensan acaso que os clientes somos parvos ou que? acabaron perdendo, as contadas veces que voltei a entrar nese local, pedinme unhas estrellagalicia.

¿Pensan os veciños que calan que calando amañan algo? Certo e que nunha convivencia todos temos que ceder, pero ata certo punto. E a partir de certo punto non se pode quedar ben con todos, hay que dicir “ata aquí”.

E os políticos? eu non lles voto e punto, paréceme patético que a picien deste xeito, porque ata o momento non fixeron máis que intervencións cara a galería.

Meu consello e que nas próximas eleccións , fagan unha foto a calquer vaca e poñan a foto coma papeleta.

Voto nulo? sí, porque son a nulidade, logo non merecen un proceso electoral serio.

Habería que falar doutros pobos de Galiza, pero so queria falar do meu pobo esta vez.

Esta e a situación de Ribadeo. Hay xa camiño de dez anos, como pasa o tempo! que comecei a recibir ameazas das miñas publicacións da rede. E digo ameazas. A certa xente semella que lle custe demasiado crearse un blog para criticar miñas ideas, que sería o paso lóxico, confrontación de ideas. Pois non, ameazas puras e duras, e as veces teñen pasado a acción. Se alguen lle parece paranoia, que busque no google “mariano grueiro plan galicia casa encantada” e flipará con certos párrafos nos cales eu era que considerado case que un terrorista….por facer fotos duns carteis e publicalas na rede. Iso e materia doutro artigo.

post data: falando de clásica e de metal, do que é ruido, e do que non o é.

Co gallo de renovar meu book de fotógrafo, fágolle fotos de balde (con certas limitacións técnicas , licenza creative commons e demáis, pero de balde) a grupos galegos.

Repito, de balde, xa vedes que malo son coa música. Miña axenda anda sempre moi ocupada (desculpas cando tardo en resposta-los correos) pero para estes proxectos sempre pode buscarse un anaquiño de tempo.

Próximamente, o mesmo para modelos galegas (e galegos), maís iso adiante, que agora ando ateigado de cousas! saúde e boa música!

Gaspar, Cuquita, os pubs de Ribadeo e o criterio do Cuartel de Ribadeo

Martes, Maio 6th, 2008

Gaspar, Cuquita, os pubs de Ribadeo e o criterio do Cuartel de Ribadeo

Saiu fai uns meses a nova de que os de El Farero (grupo de amigos e asociación cultural de Ribadeo) foran denunciados pola Guardia Civil .
Unha denuncia por bañarse no peirao de Porcillan e outra por tocar unha especie protexida.

Unha mágoa  que por uns mozos en Ribadeo que non están todo o puto dia esnifando fariña a Guardia Civil se meta con eles.
Non ten sentido que por rozar un golfiño sexan denunciados, e que a tortura durante semanas con colillas prendidas, o apaleamento, ultraxe e morte da foca Cuquita en 1988 sega impune.
Cuquita era unha foca que apareceu un dia pola ria. Aledábache un animal asi, e era cariñosa coa xente. Todo o mundo ia acariciar a foquiña e facerse fotos con ela. Un dia apareceu con queimaduras de cigarrillos. Outro día, matárona a paos.
Algún parvo dixo ignorantemente que fora porque comía o pescado. A foca matouna un salvaxe e punto. Nesa época tamén se dicia “Eu a miña muller pégolle o normal” Todavia algún dira que “menganita non lle botaba sal a comida e por iso seu home zoupáballe”.

Chámame a atención coma a Guardia Civil de Ribadeo queira multarnos por bañarnos no porto deportivo. Con máis motivos terian que prohibilo antes, cando existia un porto mariñeiro, e os mariñeiros chegaban de faenar. A xente arriscaba -arrisca- sua vida pescando para traer o xornal. Eu nesa época , coma outros, entrenaba na ria os 365 días do ano. Nen temporal nen caralladas, e iso dábanos un respeto mútuo.
En troques agora e utilizado polos ricos de Ribadeo. Lanchitas e iates utilizados maiormente no vrao. Repito, polos ricos de Ribadeo que crense moito porque len a Moitessier e fálanlle de tu o rapaz enchufado de turno que lles da o lasure no inverno o iate , e a Guardia civil non so lles multa os rapaces, se non que omite o sufrimento de persoas que non poden durmir, persoas que tolean, persoas que teñen dereito a vivir e que tamén pagan seus impostos: tódolos ribadenses que viven preto da zona dos pubes e demáis ocio nocturno de Ribadeo que non sabe pechar a sua hora.

Fai uns meses vin por Ribadeo carteis de diferentes festas en pubes. Nelas dise “fiesta ibicenca” (¿irán vestidos Ad lib?) ou “Fiesta Bacardí limón” (supoño que será unha festa na que se consuma Ron da familia Bacardí con bebida do Eroski de limón, ou ben que a familia Bacardí dá unha festa).  Pero tanto nun caso coma noutro está o lema, (en cutre tipografia pseudo caligrafiada, desas que se baixan do emule: nunha caligrafía a mao unha letra non e xemelga da mesma) “vivir sin  dormir”
¿Que tomadura de pelo e esta?

Non me faltou nada, e digo nada, a presentarme no cuartel da Guardia Civil de Ribadeo, e denunciar a morte a paos de cuquita. Por suposto , acompañada da  foto (non a teño escaneada, pero aqui , aqui e aqui poden verse fotos de cuquita nese tempo) de Cuquita,  que me fixen con ela cando eu debia ter uns once ou doce anos.

Sorte que respeto as forzas e corpos de seguridade do estado, porque a intervención en Porcillán, directamente, non a entendo.

– Non entendo coma un porto de mariñeiros e rapaces pode converterse nun porto de ricos que non traen riqueza nun pobo no que esos rapaces emigran dende hay anos.
– Non entendo que despois de que por culpa dese porto a Ria esté desaparecendo e o tesón esté gañando papeletas para converterse no novo resort de apartamentos galego.
– Non entendo que Bloque Nacionalista Galego (lalo), Partido Popular (Jose Carlos Rodriguez Andina), PSOE (Balbino Perez Vacas) e de novo Bloque Nacionalista Galego (Fernando Suárez) pasasen pola alcaldía e ningún dos catro se molestasen en mirar pola saude do pobo Ribadense. E o mesmo conto as forzas vivas de Ribadeo. Moito clero e moito intelectual pero nada. ¿Queren leccións de Madrid, do que tanto falan? Porque tanto encherse a boca de falar de Madrid, e en Madrid cortáronse ruas para que os veciños voltasen a desfrutar do silencio. En Ribadeo, que se supon pobo “turistico”, nada de nada. So alcohol barato para que a xuventude  e non tan novos esquezan que os políticos fundíronse a maos cheas as axudas europeas e agora hay que emigrar.
– Coa cantidade de xente que hay adicandose a fariña (cocaina), e a factoría de aluminios Alúmina esté botando miles de toneladas no medio dun eucaliptal, o Seprona metendose cuns rapaces por facer divulgación da natureza .

Comezo a pensar que todos os que as veces calamos para manter o Statu Quo, fixemos mal, moi mal.

Como me lembro do riquiña que era Cuquita, e da derradeira e cruel lección que me deu.

(Aqui e aqui lembranse inda de Cuquita)
(xa chegaron as multas)

guantánamo ribadense

Martes, Marzo 6th, 2007

Ribadeo la nuit. Mirasol, Guantánamo ribadense

Ribadeo la nuit. Mirasol, Guantánamo ribadense Ribadeo la nuit

Ribadeo la nuit. Mirasol, Guantánamo ribadenseRibadeo la nuit. Mirasol, Guantánamo ribadense

Ribadeo la nuit. Mirasol, Guantánamo ribadenseRibadeo la nuit

Ribadeo la nuit. Mirasol, Guantánamo ribadense

Seica van poñer un control de acceso o porto industrial de Mirasol, en Ribadeo.
¿Quen estará autorizado? ¿Quen non?
¿E se tes iate?
¿E e traballas alí?
¿E se tes un chalano?

¿Quén dará autorización? ¿Rexistrarán os maleteiros dos coches?

Nun artigo de fai tempo “fondos europeos para destruir a Ria de Ribadeo” falaba sobre os recheos que levan facendo nun plan premeditado dende hay case 20 anos para encher de area a Ria.

Non o fixeron dunha vez.
Fixerono pouco a pouco
Dividiron o pobo
Prometeron postos de traballo.

¿Qué hay diso hoxe?

Converteron a parte da ria pertencente o casco urbán , na parada dos monstros.

Hoxe poño unhas fotos sobre os futuros cierres do porto de Mirasol.

Do arquivo de fotos de Ribadeo que teño no flickr. Supoño que poñereino no subgrupo Ribadeo e friki.

Mirasol, o guantánamo ribadense.

o escudo franquista do instituto de Ribadeo

Venres, Outubro 13th, 2006

escudo franquista do instituto de Ribadeo

instituto de Ribadeo
Eu acuso os sucesivos directores do centro dende a chegada da democracia, entre eles o que me tocou coma alumno, Jose Carlos Rodriguez Andina, xefe do pp de Ribadeo, posterior Alcalde de Ribadeo e mandatario da deputación provincial de Lugo , despois de Cacharro Pardo, de mirar para outra parte durante todos estes anos. Case nengún dos meus mestres fixo nunca nengun tipo de comentario sobre a conveniencia de que este simbolo presidise o instituto.

Tamen lembrome dos mestres qos que existira unha correlacion directa entre ser do pp de Ribadeo e ser mestre: aproveitabanse do feito da politica para lanzar consignas nas suas clases e para redactar artigos que serian despois utilizados no pleno do concello.

Que casualidade que os peores mestres de ribadeo eran os que medraban en polticia e utilizaban o tempo de dar clase nas suas labouras particulares.

Por Alemaña poñer unha esvastica nun edificio e delito. Atopar unha nun centro educativo seria menos probable que sufrir un terremoto
Parece unha pequena cousa, pero eu preferiria ver un baixorelieve de Rosalia de Castro, Castelao ou Hernan Naval que o escudo da aguia de san Xoan, utilizada como icono na dictadura coma icono da España dictatorial e centralista.
Porque que un instituto onde se supon que medran as persoas, teña en lugar de honra o simbolo da dictadura, xa informa do futuro que lle agarda o futuro estudiante.

Moitos deses mestres que tiven -non todos- , mirabanche por riba do ombro, en especial cando sabian que traballaba de peon de albanel. Eu enton lembrabame do conto do escudo: terian que empezar por eles.

Dende a inaguración do edificio, en 1958, ese escudo segue ahi.

o dictador Francisco Franco inagura o instituto de Ribadeo en 1958

o dictador Francisco Franco inagura o instituto de Ribadeo en 1958

Fondos europeos para destruir a ria de Ribadeo

Xoves, Setembro 14th, 2006

Vou amosar unhas fotografias feitas o ano pasado (concretamente o 27 de marzal de 2005) no peirao de Mirasol en Ribadeo.

Quero denunciar duas cousas:

  1. Que ocultase a cidadadania que isto fixose coa axuda de fondos europeos
  2. Que o concello de Ribadeo adicouse dende principios dos anos 90 do seculo XX , a ir facendo pequenas ampliacións da ria de Ribadeo, cargandose esta pouco a pouco, para que o ser pouco a pouco de cada vez a xente non se una nen proteste polo sucedido.

Digo isto cando , como comenta no seu weblog Antonio Gregorio, vaise facer outra ampliacion máis.

Primeiro amosarei tres fotografias do acceso a obra:

Acceso a obra do recheo do porto #1

(preme na fotografia par aumentar e ver anotacións).
Acceso a obra do recheo do porto #2

(preme na fotografia par aumentar e ver anotacións)

Acceso a obra do recheo do porto #3

(preme na fotografia par aumentar e ver anotacións)
Nestas tres fotografias observase a manipulación: como por lei e obrigatorio poñer os carteis de obra, estes poñensi, si , pero fano de xeito oculto.
Como estan dentro da obra e esta prohibido acceder, a xente non pode ver o seu contigo, que agora amoso nestas duas fotos:

Cartel da obra da ampliacion do porto de Ribadeo

Este cartel podiase ver o lonxe mais ou menos, inda que con dificultade.

O seguinte cartel era xa imposible de velo sen internarse moito:

Cartel da obra da ampliacion do porto de Ribadeo

Vexamo-la incoherencia.
Anteriormente diciasenos que a UE paga cartos por sacar area da ria. E aqui estan a dicirnos que a UE paga cartos por botala a uns metros esa area.

Por culpa das ampliacións teñen máis area, enton quitan a area pero con ela voltan a facer outra ampliación, co cal so van conseguir ter proporcionalmente inda máis area e máis problemas para a navegación.

Seria desexable un minimo de lexislación en deseño gráfico, polo menos en sinalética pública, para que non pasen estas cousas. En detalles asi vese o avanzadous ou non que estamos. Non digo crear un corpo de inspección de deseñadores gráficos, pero tampouco permitar estas cousas, porque entón estos carteis con información pública non cumplen coa sua función.

O igual que o concello de Ribadeo cala co do ruido polas noites, cala tamén con isto.
Conclusión:

Por culpa das sucesivas ampliacións do porto dos mercantes, acumulouse unha gran cantidade de sedimentos en forma de area na ria, provocando o aumento do teson (que e como se lle chama a esa area que sempre puido verse en baixamar. Iso si, en moita menor cantidade que agora). Iso foi a mais e a sua vez esta a provocar máis problemas, como cambio de correntes, ou que no astaleiro das Figueiras cada vez teñen máis problemas para sacar os barcos. En definitiva, cada ampliacion do porto de Ribadeo e rematar un pouco máis coa ria. Xa non so pola propia ampliación, que tamén, senon polas consecuencias colaterais que esta a provocar.

A continuación, unhas vistas xerais da ampliación:

Por certo, este porto e utilizado en boa parte para sacar a pasta de papel da papeleira de Navia -Asturias-

draga e excavadora

(preme na fotografia par aumentar e ver anotacións)

draga vertendo area no recheo do porto

(preme na fotografia par aumentar e ver anotacións)

recheo do porto de Ribadeo e paseo maritimo

(preme na fotografia par aumentar e ver anotacións)

Psalmus, a película: presentación internacional desta pelicula galega na rede

Mércores, Setembro 13th, 2006

Acaba de ser presentada na rede a película Psalmus.

Santi na cadeira e frikicola, Psalmus

Psalmus e unha película rural rodada nunha estrada en Vilaframil (Ribadeo, Galiza) , o 31 de xaneiro de 2004.

A pre-estrea da película tivo lugar en Ribadeo o 3 de septembro de 2004 no auditorio Hernán Naval.
Adxunto a continuación a sinopse da película. Dous anos despois da pre-estrea coido que segue a ser un texto válido. So engadiria que nestes tempos de iPod Video e televisión en 3G polo móvil, esta pelicula foi no seu momento concebida para ser reproducida perfectamente nestes aparellos, inda antes de que aparecesen. As limitacións técnicas convertíanse así noutro xeito de expresión, que inda que agora comeza a ser normal, daquela non o era.

Seguindo co anecdotario, supoño que esta e a primeira película galega con licencia libre e ademáis concebida para poder existir na rede, inda tendo aparte outros formatos (coma dvd con máis contidos, ou proxeccións públicas como na pre-estrea.)

Deixovos xa coa película, que e outra producción de Foula, productora que temos entre Santi e máis eu dende o 2003, na que adicamonos a facer películas con licencia libre. O mesmo día que Apple anuncia a venda de películas pola rede e Edonkey pecha como empresa, aqui tedes este agasallo feito con toda a ilusión e que xa podedes compartir de balde cos vosos.

Podedes abrir a película na sua páxina de youtube: nesta ligazon.
Ou vela aqui debaixo: (despois da película poño a continuación a sinopse)

[gv data=”Qh3XqNmJzgk” width=”425″ height=”350″][/gv]
Psalmus.
unha producción de Foula produccións,
Música: Santiago Sanjurjo
Tècnica: Mariano Grueiro
Escrita protagonizada e dirixida por Santiago Sanjurjo e Mariano Grueiro
Sinopse.
Duas persoas saùdanse e comenzan a falar, coa estrada Galiza-Asturias de fondo (paradigma do paso da vida, das viaxes, do coñecemento, do mundo) e tomando de referente os libros. Establècese entre eles unha especie de diàlogo e bi-monòlogo, a partir do cal sucèdense diferentes àreas temàticas ( a arte, o amor, a guerra, a vida, a terra…). A luz do dia da paso a noite, e a historia continùa. Trescentos enlaces e os automòbiles de fondo serven de fio nesta obra.Aspectos de estilo
E unha “road movie”, pero en parado.
A diferencia das peliculas ianquis, esta road movie e ata prescinde do uso do coche polos protagonistas (o coche e utilizado polos actores secundarios).
A primeira “road movie” (poderìamos traducir este tipo de filmes coma de estrada) de toda a historia do cine mundial, que se fai en parado.
A estrada de fondo (Galiza-Asturias) serve de continuidade no tempo, e paradigma da vida, o mesmo tempo que a iluminaciòn: comeza sendo iluminaciòn natural, tornando cara a escuridade para falar de determinados temas, e rematar cunha càlida luz artificial barrolindiana. As referencias a obras clàsicas son constantes, tanto o detalle citado da iluminaciòn (Barry Lyndon, de Stanley Kubrick, 1975; a destacar que el tamèn fixo a rodaxe en entornos “rurais” da Irlanda), coma a sucesiòn dos feitos ( “en attendant a Godot”, “agardando a Godot”, de Samuel Beckett), ou o uso de localismos na lingua, asi como diferentes linguas, coma o Ulysses de Joyce. De feito, o igual que o Ulysses sucede nun dia, esta obra sucede a tempo real, e durante unha posta de sol.
Os exteriores son reais, nun entorno rural tamèn rural (en contraposiciòn a entornos rurais feitos en estudio).
E por iso unha pelìcula rural?
É unha pelicula real que prescinde precisamente deses tòpicos.
Asimesmo, tècnicamente, e un plano secuencia que ten unha duraciòn de duas horas e varios minutos. (de novo os referentes, esta vez da mao de Andy Warhol, que na sua obra, “Empire” (en referencia o Empire State Building de Nova Iorque) , facia unha única toma de 9 horas da posta de sol, encuadrando o Empire State.
A càmara utilizada foi unha càmara de videoconferencia, traballando o feito da contemporaneide da imaxe texturizada dixital, e a renuncia consciente de corrente a renunciar totalmente primitivista , un feito comparabel o uso da figura humana por Gauguin nas suas obras por illas exòticas. En lugar de renunciar a tècnica dixital para afianzar valores primitivos, utilizouse precisamente o traballo con equipo dixital absolutamente mìnimo ( a captura foi feita con ordenador, renunciando ata a ter unha imaxe en cinta de video dixital), e a unha resoluciòn baixa, para unir asi primitivismo e actualidade. Prescindese tamèn do uso de 24 fotogramas por segundo, utilizando 3 fotogramas por segundo, (un referente tamèn o cine de warhol, que facia proxectar os seu filmes a 16 fotogramas por segundo: desta tècnica dan boa conta os realizadores actuales de publicidade), iconificando asi a perpetua limitaciòn de ancho de banda no rural versus a sociedade de hoxe en dia ( e velaqui o icono de chaplin en “tempos modernos”)

Recursos sobre Psalmus:

Rodolfo Langostino invade o castro de As Grovas, Ribadeo

Venres, Setembro 1st, 2006

(Preme na foto para ver a máxima resolución)

Unha invasión de Rodolfos Langostinos prepárase para invadir o castro de As Grovas en Ribadeo.
O tutor desta plaga de langostinos, a empresa Pescanova, declarou despois duns fogos artificiais, e por boca do seu presidente,Manuel Fernández de Sousa que “metense con nos, pero os noruegeses de «Stolt Sea Farm» deixanlles facer unha granxa de rodaballos preto do castro de Baroña. (suponse que iso otorga dereito a PESCANOVA a facer o que lle pete)

Dase a circunstacia que Ribadeo vive do turismo, pero pese a zona tan rica de xacementos arqueolóxicos da zona ribadense, a maioria estan sen investigar nen manter, e xa non digamos que estan sen explotar turisticamente
Existe un cargo de director da Gerencia de dinaminación turística de Ribadeo, Juan Luis Erice Calvo Sotelo (conferenciante, ex xestor de coñecemento de Egon Zehnder, e sobriño do ex-presidente de governo Leopoldo Calvo Sotelo), asi como unha fundación comarcal da mariña oriental. Seu director e Manuel Valin Valdes, e ata o momento tampouco declarou nada. E de agardar que estas persoas, xestores de entidades públicas que teñen coma obxetivo coidar do entorno como ferramenta para o turismo, o mesmo que o concello de Ribadeo, tomen medidas no asunto, porque baixo a hipotetica posta en marcha de novos postos de traballo, pretendese ignorar as repercursións sobre o patrimonio, e sobre todo ecolóxicas. Xa en Fuerteventura tiveron problemas por non tomar medidas e Ribadeo non sera menos.
Tal e como indicaba Antonio Gregorio, de Ribadeo, no seu weblog, a documentación da piscifactoría menciona que a máxima filtraxe sera de un milimetro (ou seña, que se por moita suciedade que teñas, pasaslle a batidora, todo iso vai directamente o mar)

José Martínez Couselo, no seu blog “acento gallego“, xa indica que despois do ecocidio do Prestige e cando todo o mundo falaba do Plan Galicia, PESCANOVA dixo que ia facer algo por Touriñan. Esa factoría de Touriñan e a que hoxe queren facer en Ribadeo. E sinxelo falar cando os políticos dician que darían 12.000 millons de euros para o PLAN GALICIA. ¿onde están? ¿onde está PESCANOVA?

Ligazóns relacionadas con Rodolfo Langostino, o okupa dos castros galegos.

Documentación do proxecto da piscifactoría de PESCANOVA en Ribadeo.
Ponte en contacto con Grumete, o amiguiño mariñeiro de Rodolfo Langostino, para que se alquile un piso con el e deixen en paz os castros.
Lexislación de aplicación da piscifactoria.
Foro de a las barricadas.
O tribunal superior de xustiza galego paraliza as obras de Rinlo.

Unha paxina moi interesante de estudiantes de historia da UNED con seccions de arqueoloxia .

weblogs Ribadenses que falan deste tema:

Antonio Gregorio.
Vida socio-politica de Ribadeo

Esta e a piscifactoría do noso amigo Rodolfo Langostino. Outro dia falaremos da piscifactoría que quere facer preto de ali o irmán do ex-ministro , Ramón Alvarez Cascos, titular de Acuinor tamén en Ribadeo.

Ley de costas?

Xoves, Agosto 31st, 2006

chalet entre a praia de Illas e a de Os Castros

(preme na foto para ler as anotacións da mesma)
Teño entendido que existe a obligatoriedade de deixar unha marxe de cen metros (100 m.) para contruir preto da costa.
No seu momento, Greenpeace protestou pola construcción dun hotel que violaba esta ley.

(foto de Greenpeace. preme na foto para ver a maior resolución) 

Isto e asi polos abusos cometidos nos ultimos anos , pola construcción de xeito indiscriminado no litoral do estado español.
E nos, como bos españois, non nos libramos na Galiza de construccións elitistas, que non se pode permitir calquer persoa, como e o caso da foto que amoso hoxe.

O chalet en cuestión non ten perda, atópase entre a praia de Illas e a praia dos Castros.

Varias persoas por separado dixeronme en varias ocasións diferentes que debaixo desa casa habia unhas mámoas ou un enterramento antigo semellante, inda que eu iso non o vin.

Pero non o vin por duas razóns:

1- Eu non estaba cando construiron esa casa, asi que non podo sabelo.
2- Debido a que agora hay unha casa, endexamais poderei ver esas mámoas. So vexo a casa.

Ben poderia ser certo. Teño a persoal teoria, e sei que non son o único, que a área do literal que esta o oeste de Ribadeo e unha das máis ricas en xacementos arqueolóxicos de cultura castrexa (chamalle castrexa, celta, etc). Pero estan sen explotar, outra cousa a revisar as razóns diso.

Preguntámonos ata que punto é ético que, habendo esta ley , pasen estas cousas, pasa que fanse estas construccións, non de necesidade, senon de luxo, amosando ante todo o mundo que non todos somos iguais ante a ley como ben di a constitución española.

Din que o litoral vai ser sementado, non dunha casa, senon de moitas casas. De agrupacións de casas as que chaman non lugares ou aldeas ou parroquias, senon urbanizacións, que é como unha parroquia laica. Laica xa non de santos e relixión, Senon laica de ética e cerne.

En Ribadeo, cada un paga o seu

Xoves, Agosto 24th, 2006

En Ribadeo, cada un paga o seu

Podese ver o contraste entre quen so ten unha terriña e quen pode permitirse un chalé dos novos. No medio, inexorable, un carreiro, que o fondo ten un muro de formigon, que fai de contención para que non caian os chalets sobre do carreiro. Non se cedeu nen unha migalla de terreo para asi dar servicio os da terriña e o chalet, pero os dos chalets, pese a custar estes moitos cartos, queren aprobeitar ata o derradeiro milimetro.

Este e o Ribadeo 2006. O que pode chalé. O que non terriña. E o que non, a emigrar. Que vergoña.
E é que en Ribadeo, cada un paga o seu.

(pincha na foto para ver miñas anotacións)