huit femmes (oito mulleres)

Vaia, porque escribir sobre cine cando se vas ver a paxina oficial (por certo, encántoume a diglosia dos franceses: en troques de poñer “english site”, puxeron “site anglais”. oh, a diglosia, ese fenómeno tan galego. Cando entras en caixa activa, un servicio de caixa galicia para operar utilizando a rede, ves nun perfecto castelan “¿desea usted utilizar español o gallego”) dunha politica xa veñen os datos? Que alguen resposte, eu mentras seguirei a falar desta película.
Non falarei do deseño da gráfica (carteis, páxina, etc) utilizados, que son estupendos. Esta película fascinoume, e iso que é un musical. Digoo,porque a pesar que agora moitos musicáis gústanme, outros atópoos fráncamente aburridos. Con este, non parei de escarallarme. E moi francés, moi seu, pero precisamente por iso funciona, porque están todo o tempo ríndose de si mesmos (non ten que ver moito con iso, pero coido que no seu momento o éxito de “airbag”, foi precisamente iso). A ver cando por aqui facemos algo parecido, sen recurrir a rinos dé, senon rirnos con.

A historia, e a de oito mulleres, con diferentes relacións entre si o redor dun home, ausente durante todo o tempo, que están nunha casa, ante a morte deste. A trama , a pesar de non utilizar efectos especiais nen tiros (perdón, hay un so tiro. Non, errei de novo, hay dous) resulta interesante, e as cancións están en situacións que complementan moi ben a trama. Tamén se escolleron moi ben coa trama.
A min gustaríame ver un musical galego, coa trama dun wannabe-cacique e todo o redor del, con cancions dende “eu quero ser funcionara ohhh eu quero ser de grupo a”, ata “tu abuelo era un rojo, tu no sabes con quien estas hablando”, pasando polo clásico “pepe, imos facer unha mariscada e cóntasme o de facer unha estrada ata marraxón,que votaron por nos”. Pero admito que hay outros proxectos que me atren máis, como facer unha peli galega de coches, ou rematar un dia destos o documental do 1-12-2002.
Namais que engadir, oito mulleres (de tódalas idades, dende a experimentada Catherine Deneuve, esa besta da pantalla que tense atrevido ata con proxectos coma Dancer in The Dark -bailando na escuridade-, de Lars Von Trier ata Virgine Ledoyen, que moitos coñeceran de “a praia” con DiCaprio) en pantalla cantando e falando francés durante duas horas, e unha experiencia do máis saudabel.

Os comentarios están pechados.